Jak obliczyć odszkodowanie? – Wypadek drogowy w Austrii

Tomasz Klimek            17 lipca 2016            Komentarze (0)

Problemy związane z likwidacją szkody powstałej w wyniku wypadku drogowego w Austrii dotykają nie tylko polskich międzynarodowych przewoźników drogowych. Pisałem już o tym w jednym z moich artykułów. Przytrafić się mogą one każdemu – np. turyście podróżującym samochodem na terenie Austrii.

803285-wypadek-samochodowy-657-323

 

Jak się zachować po wypadku?

Należy pamiętać o tym, aby jak najlepiej zabezpieczyć materiał dowodowy, poprzez:

  • spisanie protokołu powypadkowego, opisującego okoliczności w których doszło do wypadku (np. dzień i godzina wypadku, miejsce wypadku, widoczność, warunki pogodowe, przebieg zdarzenia),
  • sporządzić dokumentację zdjęciową uszkodzonych pojazdów i miejsca zdarzenia,
  • spisać dane właściciela pojazdu, kierowcy oraz polisy ubezpieczenia OC (i AC)

 

Jak obliczyć wysokość odszkodowania?

Istotnym elementem określającym wysokość odszkodowania są – koszty naprawy uszkodzonego pojazdu.

Przy uwzględnieniu realiów panujących w Austrii koszty te są zwykle wyższe. Wynika to m. in. z przyjęcia innych stawek „robocizny” w austriackim warsztacie samochodowym.

Dlatego, aby poprawnie określić wysokość kosztów naprawy i tym samym wysokość odszkodowania warto skorzystać pomoc rzeczoznawcy, posiadającego uprawnienia w Austrii.

Dzięki naszej stałej współpracy ze Stowarzyszeniem Międzynarodowych Rzeczoznawców Techniki Samochodowej potrafimy zapewnić naszym klientom szybkie i proste wyliczenie kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu.

Stowarzyszenie zrzesz wykwalifikowanych rzeczoznawców samochodowych, biegłych sądowych i ekspertów techniki samochodowej, którzy wykonują usługi na rzecz osób poszkodowanych w zdarzeniach drogowych na terenie Polski, Niemiec, Austrii i Szwajcarii. Stowarzyszenie to posiada biuro w Polsce i Niemczech.

Jego (polskojęzyczni) rzeczoznawcy posiadają uprawnienia i doświadczenie w wycenie powstałej szkody według reguł obowiązujących w Austrii.

Po otrzymaniu ekspertyzy z wyceną kosztów naprawy moja kancelaria kontaktuje się zwykle z austriacką ubezpieczalnią. Dzięki wypróbowanym sposobom działania szybko i sprawnie likwidujemy dla naszych klientów powstałą szkodę, zarówno przedsądownie jak i w ramach procesu przed austriackimi Sądami.

Tutaj uzyskasz więcej informacji.

Przedawnienie roszczeń w transporcie międzynarodowym – Konwencja CMR

Tomasz Klimek            11 lipca 2016            Komentarze (0)

Zastanawiając się nad terminem przedawnienia dla roszczeń wynikających z międzynarodowej umowy przewozu drogowego towarów nie wolno zapomnieć o omawianej już w poprzednich wpisach Konwencji genewskiej CMR.

Konwencja CMR przewiduje własne regulacje dotyczące przedawnienia roszczeń. Zgodnie z art. 32 CMR roszczenia przedawniają się po upływie 1 roku.

Wyjątkowo roszczenia przedawniają się po upływie 3 lat, gdy powstały w wyniku zamiaru (Vorsatz) lub rażącego niedbalstwa (grobe Fahrlässigkeit).

Ale według jakich reguł ocenić okoliczność, czy mamy do czynienia z zamiarem lub rażącym niedbalstwem?

Ta okoliczność oceniana jest według prawa obowiązującego Sąd rozpoznający sprawę.

Jakich roszczeń dotyczą te okresy przedawnienia?

Te okresy przedawnienia dotyczą wszystkich roszczeń, które mogą wynikać z przewozów podlegających Konwencji CMR. A zatem objęte są nimi również roszczenia zgłaszane w oparciu o Konwencję CMR, prawo krajowe, stosunki umowne i poza umowne, jeśli są one związane z międzynarodowym przewozem towarów podlegającemu Konwencji CMR. Nie ma również znaczenia przewóz towarów nastąpił lub czy towar został przekazany do przewozu przewoźnikowi.

Przykład:

Ze względu na nieodpowiednie zabezpieczenie załadowanych towarów przez pracowników nadawcy naczepa przewoźnika została uszkodzona. Roszczenia odszkodowawcze przewoźnika także w tym przypadku przedawniają się zgodnie z regułami art. 32 CMR, o ile ta umowa przewozu podlega postanowieniom Konwencji CMR (RIS-Justiz: RS0119364; austr. SN = OGH 05.08.2004, 2 Ob 72/03g).

Art. 32 CMR obejmuje zarówno roszczenia nadawcy, odbiorcy jak i przewoźnika, w tym także roszczenia odszkodowawcze (deliktowe) wobec pracowników przewoźnika.

Przykład:

Producent materiałów budowlanych zlecił spedytorowi przewóz określonej partii wyprodukowanego styropianu z Polski do Austrii. Spedytor zorganizował przewóz udzielając zawierając umowę z przewoźnikiem. Następnie kierowca przewoźnika uszkodził w sposób zawiniony przewożony towar. Roszczenia odszkodowawcze (deliktowe) producenta materiałów wobec pracownika przewoźnika przedawniają się również według regulacji Konwencji CMR (RIS-Justiz: RS0119830, austr. SN = OGH 15.03.2005, 1 Ob 21/05b).

Jak liczyć przedawnienie?

Bieg przedawnienia rozpoczyna się:

  1. w przypadku częściowego zaginięcia, uszkodzenia lub niedotrzymania terminu dostawy – począwszy od dnia wydania towaru do przewozu,
  2. w przypadku całkowitego zaginięcia – począwszy od 30 dnia po upływie umówionego terminu dostawy, albo jeżeli termin nie był umówiony – począwszy od 60 dnia po przyjęciu towaru przez przewoźnika,
  3. we wszystkich innych przypadkach – począwszy od upływu 3 miesięcznego terminu od dnia zawarcia umowy przewozu.

Dnia, w którym następuje bieg przedawnienia, nie wlicza się do okresu przedawnienia.

 

Jak jest uregulowane zawieszenie i przerwanie przedawnienia?

Co do zasady zawieszenie i przerwanie przedawnienia regulowanej jest w każdym przypadku przez przepisy prawa właściwego obowiązującego Sąd rozpatrujący sprawę. Zachęcam do kontaktu z moją kancelarią, jeśli  prawem właściwym dla oceny ewentualnego zawieszenia lub przerwania przedawnienia jest prawo austriackie.

Na koniec chciałem zwrócić Waszą uwagę na pisemną reklamację. Również ona zawiesza przedawnienie, aż do dnia, w którym przewoźnik na piśmie odrzuci reklamację i zwróci załączone do niej dokumenty.

W razie częściowego przyjęcia reklamacji przedawnienie biegnie dalej tylko dla tej części reklamacji, która pozostaje sporna. Dowód otrzymania reklamacji lub odpowiedzi na nią oraz zwrotu jej załączników ciąży na tej stronie, która się powołuj na tą okoliczność – czyli tak jak zwykle!

 

BUAK – a Sąd właściwy w Austrii

Tomasz Klimek            19 czerwca 2016            Komentarze (0)

Jeśli pracownicy polskiej firmy wykonują na terenie Austrii prace zdefiniowane w § 2 ustawie o BUAK (tj. prace branży budowlanej), to należy liczyć się z tym, że prędzej czy później polskie przedsiębiorstwo otrzyma uprzejmy list z BUAK z pouczeniem o konieczności opłacania dodatków urlopowych.

W razie nie opłacania tego dodatku, BUAK sam naliczy jego wysokość. Naliczone przez BUAK kwoty są często zawyżone. Wynika to z tego, że BUAK nie posiada pełnych informacji. Najczęstsze błędy dotyczą okresów wykonywania prac przez poszczególnych pracowników na terenie Austrii oraz nie uwzględnienia już skonsumowanych przez pracowników urlopów.

Po bezskutecznych wezwaniach BUAK pozywa polską firmę w Austrii, pomimo tego, że przedsiębiorstwo to ma swoją siedzibę w Polsce.

Z czego to wynika?

Ustawa o BUAK (czyli BUAG) wprowadza dla dochodzenia przez BUAK roszczeń wynikających z nieopłaconych dodatku urlopowych szczególna wyłączną właściwość Sądu. Jedynym na całą Austrię Sądem właściwym jest:

Arbeits- und Sozialgericht Wien,

czyli Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Wiedniu.

Wynika to z przepisu § 33h (3) BUAG, który w swoim zakresie implementuje zapis dyrektywy nr 96/71/WE.

W razie pytań pozostaję do dyspozycji – kontakt.

ZUS w Polsce czy BUAK w Austrii – gdzie w końcu płacić?

Tomasz Klimek            17 czerwca 2016            Komentarze (0)

Często spotykam się z takim właśnie pytaniem polskich firm budowlanych, które delegują swoich pracowników do pracy w Austrii:

„Panie Mecenasie, ale dlaczego my mamy płacić dodatki urlopowe do BUAK? Przecież nasi pracownicy są ubezpieczeni w ZUSie, podlegają pod polski system ubezpieczeń społecznych i my w Polsce płacimy wszystkie składki. Nasi pracownicy otrzymali też zaświadczenia A1.”

ZUS

Ta kwestia jest na prawdę złożona i wcale nie taka prosta.

Zgodnie jednak z orzecznictwem austriackiego Sądu Najwyższego wystawienie przez polski ZUS zaświadczenia A1 (E101), nie zwalnia z konieczności zapłaty dodatku urlopowego do BUAK, bowiem takie dodatki (Zuschläge) nie należy (zdaniem Sądu) traktować jako składek ubezpieczenia społecznego (OGH 25.10.2011, 8 ObA 2/11v; OGH 20.06.2012, 9 ObA 150/11s).

Poza tym, zdaniem Sądu kwestia roszczeń urlopowych należą do zagadnień prawa pracy, a nie uregulowanych na poziomie Unii Europejskiej kwestii zabezpieczeń społecznych  (RIS-Justiz: RS0127279) – patrz: rozporządzenie (EWG) nr 1408/17.

Zdaniem austr. Sądu Najwyższego takie rozwiązanie zawarte w §§ 33d i nast. ustawy o BUAK (BAUG) nie ogranicza w sposób niedozwolony europejskiej swobody przepływu osób i jest poprawną implementacją dyrektywa nr 96/71/WE.

Według aktualnego orzecznictwa austr. SN polskie firmy realizujące kontrakty w Austrii, muszą opłacać dodatek urlopowy także do BUAK, o ile prace wykonywane przez oddelegowanych pracowników są pracami należącymi do branży budowlanej w rozumieniu § 2 BUAG.

Więcej informacji można znaleźć tutaj.

O możliwości zwolnienia z obowiązku zapłaty dodatków do BUAK poinformuję w kolejnym wpisie.

Środki ochrony prawnej kupującego i sprzedającego w handlu zagranicznym | Konwencja Wiedeńska (CISG)

Tomasz Klimek            06 czerwca 2016            Komentarze (0)

W ubiegły piątek po rozprawie przed Sądem Gospodarczym w Wiedniu (Handelsgericht Wien) spotkałem kolegę Martina, który pracuję w jednej z kancelarii adwokackich w Linz. Jak się okazało on też właśnie skończył rozprawę. Poszliśmy więc na krótką kawę do kawiarni przy sądzie. Miło było się znowu spotkać.

W trakcie naszej rozmowy zaczęliśmy w pewnym momencie dyskutować o regulacji Konwencji Wiedeńskiej (CISG), o której już pisałem. Konwencja ta obowiązuje tak samo w Polsce jak i w Austrii.

Opowiedziałem Martinowi o moim blogu, a on zasugerował mi, żebym napisał kilka wpisów o uprawnieniach kupującego i sprzedającego w razie braku zgodności towarów z umową. Z tymi problemami borykają się przecież nie tylko Austriacy, lecz również polskie firmy eksportujące lub importujące towary m. in. do Austrii, Niemiec, Szwajcarii lub Włoch. Pomyślałem, że to dobry i bardzo praktyczny pomysł.

Poniżej przedstawiam zestawienie środków ochrony prawnej przysługujących obydwu stronom międzynarodowej umowy sprzedaży. Każdy z tych środków opiszę szerzej w kolejnych wpisach.

Kupujący ma następujące środki ochrony prawnej (art. 45 CISG):

  1. Wystąpienie z roszczeniem o spełnienie świadczenia (wykonanie zobowiązania wynikającego z umowy), albo
  2. Żądanie obniżenia ceny towarów (bez względu na to czy została ona już zapłacona czy nie), lub (tzn. i / albo),
  3. Odszkodowanie za naruszenie umowy, albo
  4. Wstrzymanie spełnienia świadczenia, albo
  5. Odstąpienie od umowy.

Sprzedawcy przysługują następujące środki ochrony prawnej (art. 61 CISG):

  1. Wystąpienie z roszczeniem o spełnienie świadczenia
  2. Roszczenie o zapłatę odsetek za zwłokę (liczonych według zasad prawa właściwego),
  3. Odszkodowanie za naruszenie umowy
  4. Wstrzymanie spełnienia świadczenia
  5. Odstąpienie od umowy.

Jeśli już teraz macie Państwo pytania związane z poszczególnymi środkami ochrony prawnej to proszę o kontakt.