Jak można wybrać sędziego do rozpatrzenia własnej sprawy?

Tomasz Klimek            29 sierpnia 2016            3 komentarze

Czy faktycznie można wybrać sobie sędziego do rozpatrzenia własnej sprawy?

Prawidłowa odpowiedź na to pytanie brzmi bardzo prawniczo: „to zależy” – i tak i nie.

W ramach sądownictwa powszechnego takiej możliwości nie ma ani w Polsce, ani w Austrii.

Tym trochę prowokacyjnie sformułowanym tytułem chciałem zwrócić uwagę na zalety sądownictwa arbitrażowego, które daje stronom możliwość dużego wpływu na kształt samego postępowania.

To strony dokonują wyboru instytucji arbitrażowej albo sądu arbitrażowego ad hoc.

Poza tym strony mają wpływ m. in. na:

  1. Wybór sędziego arbitra/sędziów arbitrów,
  2. Wybór miejsca i czasu postępowania,
  3. Kształtu procedury poprzez wybór zasad postępowania, np. Vienna Rules, ICC Rules of Arbitration,
  4. Wybór język postępowania,
  5. Określenie zakresu i trybu prowadzenia postępowania dowodowego,
  6. Możliwości stosowania środków komunikacji elektronicznej,

W tym miejscu chcę również zwrócić uwagę na często popełniany błąd przy dokonywaniu zapisu na sąd arbitrażowym.

Klauzula arbitrażowa jest w niektórych umowach tak sformułowana, że trudno jest jednoznacznie określić wybrany przez strony sąd arbitrażowy, co daje podstawę drugiej stronie do podnoszenia braku właściwości sądu arbitrażowego także w samym postępowaniu.

Z takimi sytuacjami spotykam się czytając umowy sporządzone często w dwóch jednakowo ważnych dla wykładni językach. Na pewno warto jest skonsultować się z kancelarią adwokacką jeszcze przed podpisaniem umowy i zasięgnąć porady prawnej w zakresie skuteczności dokonywanych zapisów.

Więcej informacji.

Adwokat w Austrii i Adwokat w Niemczech – tak działa synergia!

Tomasz Klimek            12 sierpnia 2016            2 komentarze

W tym tygodniu wróciłem z Niemiec, a dokładnie mówiąc z Lübeck, gdzie zostałem zaprzysiężony na (sądowego) tłumacza przysięgłego języka polskiego i niemieckiego.

Była to również doskonała okazja do spotkania się z moim kolegą, niemieckim adwokatem Michałem Jędrzejewskim, który prowadzi swoją kancelarię adwokacką w Hamburgu i Berlinie. Mec. Michał Jędrzejewski jest również tłumaczem przysięgłym języka polskiego i niemieckiego. Razem z sukcesami reprezentujemy klientów w postępowaniach sądowych w Niemczech.

ADVOHANSE

Wiele polskich firm działających w Austrii prowadzi również interesy w Niemczech i odwrotnie. Problemy z austriacką BUAK lub niemiecką SOKA-BAU (tj. Niemiecką Urlopową Kasą Budownictwa), to nie jedyne kwestie prawne jakie mogą się pojawić przy transgranicznym świadczeniu usług przez polskie firmy.

Nieraz wzajemne powiązania tworzą sytuacje, w których to sądy austriackie muszą stosować polskie lub niemieckie prawo (materialne) dla dokonania prawidłowej oceny prawnej zgłaszanych w procesie roszczeń. Podobnie niemieckie lub polskie Sądy muszą często stosować obce prawo (np. polskie lub austriackie).

W tym kontekście ważna jest wiedza i doświadczenie w stosowaniu prawa niemieckiego, austriackiego i polskiego. Istotne są również regulacje Konwencji Wiedeńskiej CISG o umowach międzynarodowej sprzedaży towarów oraz Konwencji CMR o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów.

Nasi klienci korzystają ze sprawdzonych usług dwóch polskojęzycznych adwokatów, dwóch różnych (choć „spokrewnionych”) porządków prawnych (Adwokat Austria | Adwokat Niemcy).

Po zwiedzeniu Hamburga i krótkim pobycie w kancelarii przyszedł czas na powrót do Wiednia.

W tym wpisie chciałem zwrócić uwagę na obowiązki odbiorcy towarów przy międzynarodowych przewozach towarów podlegających konwencji CMR.

Zgodnie z art. 30 konwencji CMR odbiorca ma obowiązek sprawdzenia przyjętego od przewoźnika towaru. Odpowiednikiem po stronie przewoźnika jest obowiązek sprawdzenia towaru przy jego przyjęciu (art. 8) w zakresie dokładności danych listu przewozowego (ilość sztuk, cech i numerów towarów) oraz w zakresie widocznego stanu towaru i jego opakowania. Również odbiorca musi sprawdzić towar, który przyjmuje. W razie stwierdzenia wad towaru powinien zgłosić przewoźnikowi zastrzeżenia wskazując rodzaj braku lub uszkodzenia.

1. Wspólne sprawdzenie towaru przez odbiorcę i przewoźnika:

Odbiorca i przewoźnik mają możliwość wspólnego sprawdzenia towaru. Jeśli stan towaru został sprawdzony wspólnie przez odbiorcę i przewoźnika to wyniki takiej kontroli mają bardzo istotny wpływ na sytuację dowodową!

Dlaczego?

Ponieważ nie można później podważać wyników wspólnego sprawdzenia stanu towaru w przypadku widocznych braków lub uszkodzeń. Taki przeciwdowód jest niedopuszczalny, chyba że chodzi tu o niewidoczne braki lub uszkodzenia. W takim konkretnym przypadku prowadzenie przeciwdowodu i podważanie wyników wspólnego sprawdzenia stanu towaru jest możliwe, jeżeli odbiorca zgłosił przewoźnikowi pisemne zastrzeżenia w ciągu 7 dni od daty tego sprawdzenia. Niedzieli i dnie świątecznych nie liczymy!

 

2. Obowiązek sprawdzenia towaru i zgłoszenia zastrzeżeń przy widocznych brakach lub uszkodzeniach:

Jeśli odbiorca i przewoźnik nie dokonują wspólnego sprawdzenia towarów, to obowiązek stwierdzenia kompletności (ilości) i ewentualnych uszkodzeń leży po stronie odbiorcy towaru.

W przypadku istnienia widocznych braków lub uszkodzeń odbiorca powinien zgłosić zastrzeżenia przewoźnikowi w chwili przyjmowania towaru. W ten sam sposób przewoźnik zobowiązany jest do zgłoszenia strat lub szkody przy przyjmowaniu towaru do przewozu. Zgłaszane zastrzeżenia muszą być wystarczająco precyzyjne. Nie wystarczy zatem przybicie pieczątki z napisem: „Zgłasza się zastrzeżenia”.

Zastrzeżenia wpisuje się z reguły na liście przewozowym CMR lub innym dokumencie przewozowym. Ze względu na brak przepisu określającego obowiązek zachowania określonej formy zastrzeżenia, wystarczające jest również zgłoszenie ustnych zastrzeżeń (art. 30 ust. 1 konwencji CMR).

Jednak dla zapewnienia sobie pewnej pozycji dowodowej w ewentualnym procesie zalecam dokonanie odpowiedniego zastrzeżenia w formie pisemnej na liście przewozowy.

3. Obowiązek sprawdzenia towaru i zgłoszenia zastrzeżeń przy niewidocznych brakach lub uszkodzeniach:

Inaczej sytuacja wygląda przy zgłaszaniu zastrzeżeń dotyczących niewidocznych braków towarów lub uszkodzeń. Tu odbiorca ma więcej czasu. Musi on jednak w terminie 7 dni od daty dostawy (nie wliczając niedziel i świąt) zgłosić przewoźnikowi zastrzeżenia i określić rodzaj braków lub uszkodzeń.

Jak wynika z orzecznictwa odbiorca może zgłosić zastrzeżenia nie tylko przewoźnikowi ale również nadawcy (RIS-Justiz: RS0106762; austr. SN = OGH 19.09.2002, 3 Ob 316/011v).

Tu zastrzeżenia muszą być sporządzone w formie pisemnej. „Forma pisemna” nie jest – na gruncie konwencji CMR – definiowana w ten sposób, że dokument z zastrzeżeniami musi zawierać własnoręczny podpis. Formę pisemną spełnia również telegram, faks lub e-mail (RIS-Justiz: RS0105274; austr. SN = OGH 03.03.2008, 9 ObA 14/08m).

4. Konsekwencje niezgłoszenia zastrzeżeń braków lub uszkodzeń towarów:

Jeśli nie dokonano wspólnego sprawdzenia stanu towaru i odbiorca nie zgłosił zastrzeżeń to domniemywa się, że odbiorca otrzymał towar w stanie opisanym w liście przewozowym CMR oraz że towar został przekazany do przewozu w stanie opisanym w liście przewozowym CMR.

 

 

Jak obliczyć odszkodowanie? – Wypadek drogowy w Austrii

Tomasz Klimek            17 lipca 2016            2 komentarze

Problemy związane z likwidacją szkody powstałej w wyniku wypadku drogowego w Austrii dotykają nie tylko polskich międzynarodowych przewoźników drogowych. Pisałem już o tym w jednym z moich artykułów. Przytrafić się mogą one każdemu – np. turyście podróżującym samochodem na terenie Austrii.

803285-wypadek-samochodowy-657-323

 

Jak się zachować po wypadku?

Należy pamiętać o tym, aby jak najlepiej zabezpieczyć materiał dowodowy, poprzez:

  • spisanie protokołu powypadkowego, opisującego okoliczności w których doszło do wypadku (np. dzień i godzina wypadku, miejsce wypadku, widoczność, warunki pogodowe, przebieg zdarzenia),
  • sporządzić dokumentację zdjęciową uszkodzonych pojazdów i miejsca zdarzenia,
  • spisać dane właściciela pojazdu, kierowcy oraz polisy ubezpieczenia OC (i AC)

 

Jak obliczyć wysokość odszkodowania?

Istotnym elementem określającym wysokość odszkodowania są – koszty naprawy uszkodzonego pojazdu.

Przy uwzględnieniu realiów panujących w Austrii koszty te są zwykle wyższe. Wynika to m. in. z przyjęcia innych stawek „robocizny” w austriackim warsztacie samochodowym.

Dlatego, aby poprawnie określić wysokość kosztów naprawy i tym samym wysokość odszkodowania warto skorzystać pomoc rzeczoznawcy, posiadającego uprawnienia w Austrii.

Dzięki naszej stałej współpracy ze Stowarzyszeniem Międzynarodowych Rzeczoznawców Techniki Samochodowej potrafimy zapewnić naszym klientom szybkie i proste wyliczenie kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu.

Stowarzyszenie zrzesz wykwalifikowanych rzeczoznawców samochodowych, biegłych sądowych i ekspertów techniki samochodowej, którzy wykonują usługi na rzecz osób poszkodowanych w zdarzeniach drogowych na terenie Polski, Niemiec, Austrii i Szwajcarii. Stowarzyszenie to posiada biuro w Polsce i Niemczech.

Jego (polskojęzyczni) rzeczoznawcy posiadają uprawnienia i doświadczenie w wycenie powstałej szkody według reguł obowiązujących w Austrii.

Po otrzymaniu ekspertyzy z wyceną kosztów naprawy moja kancelaria kontaktuje się zwykle z austriacką ubezpieczalnią. Dzięki wypróbowanym sposobom działania szybko i sprawnie likwidujemy dla naszych klientów powstałą szkodę, zarówno przedsądownie jak i w ramach procesu przed austriackimi Sądami.

Tutaj uzyskasz więcej informacji.

Przedawnienie roszczeń w transporcie międzynarodowym – Konwencja CMR

Tomasz Klimek            11 lipca 2016            Komentarze (0)

Zastanawiając się nad terminem przedawnienia dla roszczeń wynikających z międzynarodowej umowy przewozu drogowego towarów nie wolno zapomnieć o omawianej już w poprzednich wpisach Konwencji genewskiej CMR.

Konwencja CMR przewiduje własne regulacje dotyczące przedawnienia roszczeń. Zgodnie z art. 32 CMR roszczenia przedawniają się po upływie 1 roku.

Wyjątkowo roszczenia przedawniają się po upływie 3 lat, gdy powstały w wyniku zamiaru (Vorsatz) lub rażącego niedbalstwa (grobe Fahrlässigkeit).

Ale według jakich reguł ocenić okoliczność, czy mamy do czynienia z zamiarem lub rażącym niedbalstwem?

Ta okoliczność oceniana jest według prawa obowiązującego Sąd rozpoznający sprawę.

Jakich roszczeń dotyczą te okresy przedawnienia?

Te okresy przedawnienia dotyczą wszystkich roszczeń, które mogą wynikać z przewozów podlegających Konwencji CMR. A zatem objęte są nimi również roszczenia zgłaszane w oparciu o Konwencję CMR, prawo krajowe, stosunki umowne i poza umowne, jeśli są one związane z międzynarodowym przewozem towarów podlegającemu Konwencji CMR. Nie ma również znaczenia przewóz towarów nastąpił lub czy towar został przekazany do przewozu przewoźnikowi.

Przykład:

Ze względu na nieodpowiednie zabezpieczenie załadowanych towarów przez pracowników nadawcy naczepa przewoźnika została uszkodzona. Roszczenia odszkodowawcze przewoźnika także w tym przypadku przedawniają się zgodnie z regułami art. 32 CMR, o ile ta umowa przewozu podlega postanowieniom Konwencji CMR (RIS-Justiz: RS0119364; austr. SN = OGH 05.08.2004, 2 Ob 72/03g).

Art. 32 CMR obejmuje zarówno roszczenia nadawcy, odbiorcy jak i przewoźnika, w tym także roszczenia odszkodowawcze (deliktowe) wobec pracowników przewoźnika.

Przykład:

Producent materiałów budowlanych zlecił spedytorowi przewóz określonej partii wyprodukowanego styropianu z Polski do Austrii. Spedytor zorganizował przewóz udzielając zawierając umowę z przewoźnikiem. Następnie kierowca przewoźnika uszkodził w sposób zawiniony przewożony towar. Roszczenia odszkodowawcze (deliktowe) producenta materiałów wobec pracownika przewoźnika przedawniają się również według regulacji Konwencji CMR (RIS-Justiz: RS0119830, austr. SN = OGH 15.03.2005, 1 Ob 21/05b).

Jak liczyć przedawnienie?

Bieg przedawnienia rozpoczyna się:

  1. w przypadku częściowego zaginięcia, uszkodzenia lub niedotrzymania terminu dostawy – począwszy od dnia wydania towaru do przewozu,
  2. w przypadku całkowitego zaginięcia – począwszy od 30 dnia po upływie umówionego terminu dostawy, albo jeżeli termin nie był umówiony – począwszy od 60 dnia po przyjęciu towaru przez przewoźnika,
  3. we wszystkich innych przypadkach – począwszy od upływu 3 miesięcznego terminu od dnia zawarcia umowy przewozu.

Dnia, w którym następuje bieg przedawnienia, nie wlicza się do okresu przedawnienia.

 

Jak jest uregulowane zawieszenie i przerwanie przedawnienia?

Co do zasady zawieszenie i przerwanie przedawnienia regulowanej jest w każdym przypadku przez przepisy prawa właściwego obowiązującego Sąd rozpatrujący sprawę. Zachęcam do kontaktu z moją kancelarią, jeśli  prawem właściwym dla oceny ewentualnego zawieszenia lub przerwania przedawnienia jest prawo austriackie.

Na koniec chciałem zwrócić Waszą uwagę na pisemną reklamację. Również ona zawiesza przedawnienie, aż do dnia, w którym przewoźnik na piśmie odrzuci reklamację i zwróci załączone do niej dokumenty.

W razie częściowego przyjęcia reklamacji przedawnienie biegnie dalej tylko dla tej części reklamacji, która pozostaje sporna. Dowód otrzymania reklamacji lub odpowiedzi na nią oraz zwrotu jej załączników ciąży na tej stronie, która się powołuj na tą okoliczność – czyli tak jak zwykle!